Νεκρή νύχτα!





Δες την αλλαγή...δες την διαφορετικότητα...δες την πραγματικότητα...όλα γύρω μας αλλάζουν, εξελισσόμαστε, σταματάμε να γινόμαστε πιόνια του καθενός...Τέλος η αναγκαστική αγάπη. Κάνουμε αυτό που θέλουμε και είμαστε αυτό που θέλουμε...πόσο ακόμα να προσποιούμαστε; Πόσο ακόμα να πιέζουμε τον εαυτό μας για να νιώσουμε; Πόσο να λέμε ότι είμαστε κάτι που δεν είμαστε; ΤΕΛΟΣ!!! Όσοι κατάλαβαν κατάλαβαν ...είναι όμως έτσι;

Και όμως δεν είναι τόσο απλό...γιατί υπάρχουν και οι άνθρωποι που σε έφεραν στον κόσμο...αχ πως το ξεχάσαμε αυτό; Οι ΓΟΝΕΙΣ...πόσο τους αγαπώ και πόσο τους λυπάμαι. 
Πόσο τους σέβομαι και πόσο τους ζηλεύω.
Πόσο τους θαυμάζω και πόσο νιώθω την ανάγκη να τους διδάξω. 
Να τους διδάξω το καινούριο, την εξέλιξη...αλλά δεν μπορώ, δεν καταλαβαίνουν, δεν νιώθουν, δεν διψούν, δεν νοσταλγούν, δεν τζογάρουν, δεν ΜΠΟΡΟΥΝ..............και τους συγχωρώ...............πως μπορούν να κάνουν αλλιώς; Eίναι τόσο μεγάλη η εμπειρία στην πλάτη τους, είναι τόσες πολλές οι προσπάθειες στο δρόμο τους που δεν ΜΠΟΡΟΥΝ, δεν ΑΝΤΕΧΟΥΝ, πόσα να αντέξουν; Πόσα να καταλάβουν; Πόσο να συμβιβαστούν; Kαι έρχεται εκείνη η ημέρα που κάνεις την επανάστασή σου και σπάει το πάτωμα και σε καταπίνει....και αναλογίζεσαι....και απορείς...............ΑΞΙΖΕΙ να το ζεις όλο αυτό; 
Kαι απαντώ: ΑΞΙΖΕΙ!!!

Μέσα από αυτό ξαναγεννιέσαι, μαθαίνεις, προσποιείσαι, γελάς, νιώθεις, γίνεσαι πιο σοφός, μεγαλουργείς, ανασαίνεις, πεθαίνεις, αρρωσταίνεις, λιώνεις, μικραίνεις, μαραζώνεις, καίγεσαι, ΠΕΘΑΙΝΕΙΣ....και μετά ΞΑΝΑΓΕΝΝΙΕΣΑΙ....δεν περιμένεις τίποτα και περιμένεις τα πάντα!!!

[απόσπασμα από Osho] Άκουσα:

Η κυρία Μαρία φούσκωνε από υπερηφάνεια: 
<< τα 'μαθες για τον γιό μου;>> ρώτησε την γειτόνισσα.
<< Όχι, τι έγινε με τον γιό σου; 
έμαθες << Πήγαινε σε ψυχίατρο. Δυο φορές την εβδομάδα πηγαίνει σε ψυχίατρο.>>
<< Και είναι καλό αυτό; >>
<< Και βέβαια είναι καλό. Πληρώνει σαράντα ευρώ την μέρα.
Σαράντα ευρώ! Kαι μιλάει μόνο για μένα! >> είπε η μητέρα. 
Η μητέρα νιώθει πολύ ευτυχισμένη!!!

Ποτέ μην επιτρέπεις στον εαυτό σου να είσαι σπουδαίος, διάσημος, μεγαλύτερος από τη ζωή. Ποτέ! Το μέγεθος της ζωής είναι τέλειο.

Να έχεις ακριβώς το μέγεθος της ζωής, να είσαι απλώς συνηθισμένος. Ζήσε όμως αυτή τη συνηθισμένη ζωή με ασυνήθιστο τρόπο. Αυτό είναι η νιρβανική συνειδητότητα!!!

Καληνύχτα και καλή ΕΠανάσταση!!!







Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Προσωρινοί έρωτες

Βροχή των αστεριών